تاریخچه رمزارزها


جستارهای وابسته

رمزارز چیست ؟

رمزارز یا کریپتوکارنسی ( cryptocurrency ) به دسته‌ای از پول‌ و ارزهای دیجیتال یا مجازی گفته می‌شود که از فناوری رمزنگاری در طراحی آن استفاده شده به طوری که رمزگشایی آن‌ها بسیار دشوار و بعضا غیرممکن است.رمزارزها معمولاً به صورت غیرمتمرکز کنترل می‌شوند و از این رو در مقابل نظام‌های بانکداری متمرکز قرار می‌گیرند.

غیرمتمرکزسازی در رمزارزها از طریق فناوری زنجیره بلوکی امکان‌پذیر شده‌است که خود نوعی دفتر کل توزیع‌شده است.رمز ارز در شبکه بلاک چین تعریف می شود و در همین شبکه به روش همتا به همتا منتقل می گردد

رمز ارز نیز یکی از انواع ارز دیجیتال است اما با ارز های دیجیتالی معمول، تفاوت های اساسی دارد که از جمله این تفاوت‌ها می‌توان به ساختار غیرمتمرکز، ناشناس بودن، شفافیت، عدم امکان دستکاری معاملات و نداشتن محدودیت‌های قانونی اشاره کرد.ارزهای رمزنگاری شده می‌توانند مانند سایر ارزهای فیات (بدون پشتوانه) قابلیت مبادله داشته باشند و در انجام تراکنش‌های مالی به کار بروند.

رمزارز ها از پروتکل های رمزگرافیکی و یا کد‌های فوق‌العاده پیچیده برای رمز‌گذاری دیتاهای حساس و انتقال آن‌ها استفاده می‌کنند تا معاملات امنی را فراهم کنند. توسعه‌دهندگان رمز‌ ارزها این پروتکل‌‌ها را بر پایه اصول پیچیده ریاضیات و مهندسی کامپیوتر بنا کرده‌اند که آن‌ها را غیرقابل نفوذ می‌کند. این پروتکل‌ها همچنین هویت افراد استفاده کننده از رمز‌ ارز‌ها را مخفی نگه می‌دارد و ردیابی و پیدا کردن آن‌ها را برای هر کسی و هر دولتی دشوار می‌کند.

تاریخچه رمزارز

در سال ۱۹۸۳، دیوید شام یک نوع پول دیجیتال مبتنی‌بر رمزنگاری اختراع کرد که ای‌کش نام داشت.دیوید شام بعدتر در سال ۱۹۹۵ او یک پول دیجیتال دیگر به نام دیجی‌کش ابداع کرد که روش رمزنگاری آن به گونه‌ای بود که نه بانکی که پول در آن حفظ می‌شد، نه دولت و نه هیچ شخص ثالثی قادر به ردگیری تراکنش‌های مالی نبودند.

اولین رمزارزی که به صورت غیرمتمرکز کار می‌کرد بیت‌کوین است که در سال ۲۰۰۹ توسط شخصی با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو ایجاد شد. این رمزارز از الگوریتم اس‌اچ‌ای-۲ برای اثبات کار خود استفاده می‌کند.

انواع ارزهای دیجیتال مشهور

در حال حاضر بیش از ۲,۲۰۰ ارز دیجیتال در بازار وجود دارد که بیشتر آن‌ها پروژه‌های مرده یا رهاشده هستند. در طول تاریخ ۱۰ ساله ارزهای دیجیتال، برخی از آن‌ها از همان ابتدای ورود به بازار جایگاه خود را در رده‌های بالای جدول ارزشمندترین‌ها حفظ کرده‌اند.

ارزهای دیجیتال به جز بیت کوین را می‌توان به دو دسته آلت کوین‌ها و توکن‌ها تقسیم کرد. آلت کوین‌ها یا همان کوین‌ها هر کدام بلاک چین مخصوص خودشان را دارند. بخشی از کوین‌ها از کدهای اولیه بیت کوین ساخته شده‌اند و یا به اصطلاح فورکی از بیت کوین هستند. این‌ها با اعمال اصلاحات جزئی در متغیرهایی مانند تعداد سکه‌ها، الگوریتم استخراج، زمان ایجاد بلاک‌ها و غیره از بیت کوین به وجود آمده‌اند.

بیت کوین

مشهورترین و قدیمی‌ترین ارز دیجیتال است که همیشه در کانون توجهات قرار داشته است. از زمان ساخت این ارز دیجیتال توسط ساتوشی ناکاموتو بیش از ۱۰ سال می‌گذرد و از آن زمان تاکنون جایگاه نخست را بین ارزهای دیجیتال از دست نداده است.

اتریوم

ایده اتریوم در سال ۲۰۱۳ توسط ویتالیک بوترین مطرح شد. عرضه اولیه سکه آن در سال ۲۰۱۴ به وقوع پیوست و شبکه آن در جولای ۲۰۱۵ راه‌اندازی شد. اتریوم از تاریخچه رمزارزها همان ابتدا با ایده‌های نوآورانه ظاهر شد. ارز دیجیتال این پلتفرم اتر (ether) نام دارد و از اتریوم برای ساخت توکن‌ می‌توان استفاده کرد.

ریپل

ریپل پلتفرم متن‌بازی است که برای انجام تراکنش‌های ارزان و سریع طراحی شده است. این سیستم پرداختی در سال ۲۰۱۲ عرضه شد و از پول‌های رایج در شبکه خود پشتیبانی می‌کند. ریپل بر روی همکاری با بانک‌ها و توسعه سیستم پرداختی خود تمرکز کرده و کوین آن اکس‌آرپی (XRP) نام دارد.

لایت کوین

با هدف پرداخت‌های سریعتر، با اعمال تغییراتی بر روی کدهای بیت کوین توسط چارلی لی ساخته شد. این ارز دیجیتال با نام نقره دیجیتال شناخته می‌شود و یکی از قدیمی‌ترین آلت کوین‌هاست.

بیت کوین کش

یکی از فورک‌های معروف بیت کوین که با اعمال تغییر بر روی اندازه بلاک‌ها در سال ۲۰۱۷ به وجود آمد. بیت کوین کش در سال ۲۰۱۸ به دو زنجیره ABC و SV تقسیم شد، به طوریکه زنجیره ABC با نام بیت کوین کش به فعالیت خود ادامه داد.

دلیل محبوبیت ارزهای دیجیتال

ارزهای دیجیتال به دلیل بازار پرنوسان‌شان، فناوری که در آن‌ها به کار رفته و همچنین ایده‌های آزادی‌خواهانه‌ای که دارند، به سرعت بین مردم به محبوبیت بالایی دست یافتند.بازار ارزهای دیجیتال به دلیل نوپایی آن‌ها، نوسانات زیادی دارد و ممکن است در یک روز قیمت یکی از آن‌ها تا چندصد درصد رشد کرده و یا چند ده درصد ریزش کند.

فناوری به کار رفته در ارزهای دیجیتال با به کارگیری علم رمزنگاری که پایه آن ریاضیات است، امکان تقلب را از افراد می‌گیرد و سیستم‌های پرداختی را در جهت راستگویی تشویق می‌کند.علاوه‌ بر این، جنبه آزادی‌خواهانه و کنار گذاشتن واسطه‌ها باعث شده تا افرادی که نسبت به سیستم‌های مالی سنتی بدبین بودند نیز به سمت ارزهای دیجیتال متمایل شوند.

رمزارز ها چگونه کار می‌کنند؟

رمزارز ها برای اجرای تراکنش‌های خود، مدل‌های مختلفی را به کار می‌گیرند. به عنوان نمونه بیت کوین از مدل اثبات کار استفاده می‌کند که طی آن استخراج‌کنندگان یا ماینرها تراکنش‌ها را تایید می‌کنند.

این مدل‌های مختلف در بلاک چین‌ها که با نام «الگوریتم‌های اجماع» یا سازوکارهای توافق جمعی شناخته می‌شود، نحوه به اتفاق نظر رسیدن مشارکت‌کنندگان شبکه را در مورد تایید کردن یا نکردن یک تراکنش در شبکه تعیین می‌کنند.تراکنش‌ ارزهای دیجیتال به صورت همتا به همتا (P2P) عمل می‌کند و براساس مدل استفاده شده، نیاز به واسطه‌ها را از بین می‌برند.

خصوصیات کلیدی رمزارز ها

۱- دیجیتالی بودن

کریپتوکارنسی‌ها ماهیت فیزیکی ندارند .رمز ارز ها فقط به صورت دیجیتالی و بر روی کامپیوترها وجود دارند. هیچ سکه یا اسکناسی در کار نیست. هیچ پولی به عنوان پشتوانه در بانک‌های مختلف مثل بانک مرکزی برای رمز ارز ها وجود ندارد!

۲- غیر متمرکز

کریپتوکارنسی‌ها در یک سرور یا کامپیوتر مرکزی ذخیره نمی‌شوند آن‌ها معمولاً در میان شبکه‌ای از هزاران کامپیوتر توزیع شده‌اند. شبکه‌هایی که سرور مرکزی نداشته باشند، شبکه‌های غیر متمرکز نامیده می‌شوند.

۳- همتا به همتا

رمز ارز ها به صورت آنلاین از یک شخص به شخص دیگر منتقل می‌شوند. کاربران رمز ارز از طریق بانک، پی‌پال (PayPal) یا فیسبوک با هم در ارتباط نیستند. آن‌ها بدون واسطه با یکدیگر داد و ستد دارند. در دنیای پول فیات، بانک‌ها، پی‌پال و فیسبوک به عنوان اشخاص ثالث معتمد شناخته می‌شوند. اما در دنیای رمز ارز ها هیچ شخص ثالث معتمدی وجود ندارد!

۴- نام مستعار

به این معنی که شما برای استفاده از کریپتوکارنسی‌ها نیازی به احراز هویت ندارید. هیچ قانونی بر اساس ملیت، رنگ پوست، جنسیت و …. وجود ندارد تا مشخص کند چه کسی می‌تواند و یا نمی‌تواند از آن‌ها استفاده کند. رمزارز برای همه است.

۵- بدون نیاز به اعتماد

عدم وجود اشخاص ثالث معتمد به معنای این است که برای استفاده از سیستم لازم نیست لزوماً به شخص یا سازمان دیگری برای نظارت و کنترل دارایی خود اعتماد کنید. کاربران در همه حال کنترل کامل پول و اطلاعات خود را در اختیار دارند.

۶- رمزنگاری ‌شده

کریپتوکارنسی‌ها رمزنگاری شده‌اند و به هر کاربر کد خاصی اختصاص داده می‌شود؛ این کار از دسترسی سایر افراد به اطلاعات شخصی آن‌ها جلوگیری می‌کند. هک کردن این بسیار دشوار و بعضا غیرممکن است. در نتیجه این نوع سیستم‌ها از امنیت بالایی نسبت به سیستم‌های فعلی برخوردارند.

۷- جهانی

کریپتوکارنسی‌ها، ارزهای بدون مرزند. انتقال ارزهای فیات در سطح جهانی کار دشواری است. رمز ارز ها را به راحتی می‌توان به سراسر جهان ارسال کرد. ارزهای رمزنگاری ‌شده به ارزهای بدون مرز موسوم‌اند!

مروری بر تاریخچه رمزارزها / بررسی رویدادهای مهم از دیروز تا امروز

با اینکه اخیرا مباحث مربوط به بازار رمزارزها سرخط اخبار را به خود اختصاص داده، با این حال، عمر زیادی از تاریخ ایجاد آنها نمی‌گذرد.

مروری بر تاریخچه رمزارزها / بررسی رویدادهای مهم از دیروز تا امروز

اقتصاد آنلاین – مهسا نجاتی ؛ پیش از پیدایش بیت‌کوین، رمزارز به عنوان یک مفهوم تئوری وجود داشت. چندین تلاش برای ساخت ارزهای دیجیتال پیش از نسخه فعلی انجام شد، اگرچه همه آنها نتوانستند حمایت عمومی را به دست آورند. در اوایل دهه ۱۹۸۰، دیجی‌کش توسط دانشمند کامپیوتر و رمزنگار آمریکایی به نام دیوید چاوم تاسیس شد. اولین ارز دیجیتال مشهور، دیجی‌کش در دهه ۱۹۹۰ ورشکسته شد؛ زیرا نتوانست بانک‌ها را متقاعد کند که از این فناوری استقبال کنند. بیت‌کوین تقریبا یک دهه بعد از آن راه‌اندازی شد.

در ادامه، به برخی از مهم‌ترین رویدادها در تاریخ ارزهای دیجیتال می‌اندازیم:

سال ۲۰۰۸:

ساتوشی ناکاموتو، طراح رمزآلود بیت‌کوین، وایت پیپری (گزارش معتبر) به نام بیت‌کوین منتشر کرد: سیستم نقدی الکترونیکی همتا به همتا. بر اساس مفهومی که توسط نویسنده چینی و مهندس کامپیوتر به نام وی دای در سال ۱۹۹۸ ایجاد شد، در این گزارش به تشریح اصول بلاکچین و بیت‌کوین پرداخته شد.

سال ۲۰۰۹:

اولین تراکنش بیت‌کوین در تاریخ ۱۲ژانویه انجام شد؛ زمانی که ناکاموتو برای هال فینی، برنامه‌نویس کامپیوتر ۱۰بیت‌کوین ارسال کرد.

سال ۲۰۱۰:

بیت‌کوین برای اولین بار در تاریخ ۱۵آگوست هک شد و آسیب‌پذیری‌های این سیستم را آشکار کرد. در همان سال، زمانی که یک کاربر ۱۰هزار سکه را برای خرید دو پیتزا پرداخت کرد، بیت‌کوین برای اولین بار به ارزش پولی متصل شد.

سال ۲۰۱۱:

رمزارزهای رقیب، لایت‌کوین، نیم‌کوین و سوئیفت‌کوین ایجاد شدند.

سال ۲۰۱۲:

صرافی رمزارز کوین‌بیس، پس از تاسیس توسط مهندس سابق Airbnb، برایان آرمسترانگ و معامله‌گر سابق گلدمن ساکس، فرد ارسام، خدماتی را راه‌اندازی کرد.

سال ۲۰۱۳:

کشورهای مختلف تلاش کردند تا راه‌هایی را برای مقابله با رمزارزها بیابند. آلمان رمزارزها را به عنوان پول رسمی قبول نکرد، اما به آن موقعیت "واحد محاسبه" داد. تایلند بیت‌کوین را ممنوع کرد، در حالی که چین موسسات مالی را از استفاده بیت‌کوین منع کرد. در همین حال، اولین دستگاه خودپرداز بیت‌کوین در کانادا راه‌اندازی شد.

سال ۲۰۱۴:

صرافی ارز دیجیتال Mt Gox مستقر در ژاپن، اعلام ورشکستگی کرد. در ایالات متحده، مایکروسافت به مشتریان خود اجازه خرید بازی با ارزهای دیجیتال را داد.

سال ۲۰۱۵:

اتریوم، دومین رمزارز بزرگ از نظر ارزش بازار در صنعت کریپتو ظهور کرد. صرافی بیت‌کوین اروپایی Bitstamp هک شد، اما چند روز بعد معاملات را از سر گرفت.

سال ۲۰۱۶:

تا پایان سال ۲۰۱۶، ۹۰۰دستگاه خودپرداز بیت‌کوین راه‌اندازی شد. در آرژانتین، اوبر (Uber) آغاز به پذیرش بیت‌کوین به عنوان وجه پرداختی کرد. از طرفی، راه‌آهن ملی سوییس نیز پذیرش این رمزارز را شروع کرد.

"قراردادهای هوشمند"، مجموعه‌ای از کد و داده‌های ذخیره شده در بلاکچین اتریوم، توسعه یافتند.

سال ۲۰۱۷:

ژاپن بیت‌کوین را به رسمیت شناخت، در حالی که بانک Skandiabanken نروژ حساب‌های بیت‌کوین را ادغام کرد و این رمزارز را به عنوان یک دارایی سرمایه‌گذاری به رسمیت شناخت.

سال ۲۰۱۸:

دولت اروپا روی قانون‌گذاری برای ارزهای دیجیتال کار کرد.

سال ۲۰۲۱:

السالوادور به اولین کشوری تبدیل شد که بیت‌کوین را به عنوان ارز قانونی در کنار دلار آمریکا می‌پذیرد.

وبلاگ ققنوس

تاریخچه رمزارزها
پدید آمدن رمزارزها به حدود یک دهه‌ی پیش حدود سال ۲۰۰۸-۲۰۰۷ میلادی برمی‌گردد. آنچه در طول این سال‌ها در بریتانیا و آمریکا رخ داد که به بحران عظیم» معروف است، نشانگر نوعی ناکارآمدی در فعالیت نهادهای مالی این کشورها و البته قوانین و مقررات آن‌ها بود. در اصل این بحران با حاد شدن بحران مسکن در آمریکا شروع شد که در نهایت به بدهکاری عموم مردم آمریکا به نظام بانکی و ورشکستگی چند بانک بزرگ منجر شد. دولت‌های این کشورها به منظور پیشگیری از فروپاشی نظام مالی خود و در حمایت از نهادهای مالی در شرف ورشکستگی نسبت به افزایش نقدینگی و تولید پول بدون پشتوانه اقدام کردند و سرانجام حجم نقدینگی چنان افزایش یافت که اعتماد عمومی مردم به ارز رایج آن دولت‌ها در معرض مخاطره قرار گرفت؛ زیرا یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های پول، محدودیت عرضه‌ی آن است و چنانچه به‌صورت نامحدود عرضه شود، به تدریج مقبولیت خود را از دست خواهد داد.

پیدایش رمزارز بیتکوین

نخستین بار در دهه ۹۰ میلادی، فناوری زنجیره بلوک یا همان بلاکچین معرفی شد و در سال ۲۰۰۹ پس از وقوع بحران عظیم»، رمزارز غیرمتمرکز بیت کوین توسط فرد یا گروهی ناشناس تحت عنوان ساتوشی ناکاموتو که بر اساس فناوری زنجیره بلوک شکل گرفته بود، معرفی و به وجود آمد. امنیت این رمزارز توسط الگوریتم‌های رمزنگاری تضمین شده است و بر اساس این الگوریتم‌ها، تولید مقدار مشخص و محدودی از بیتکوین در هر روز امکان پذیر است. هدف ساتوشی ناکاموتو از این کار، جلوگیری از تولید بی رویه پول توسط دولت‌ها و همچنین ایجاد اعتماد بر اساس الگوریتم‌های رمزنگاری بود. این رمزارز در بدو پیدایش ارزش چندانی نداشت زیرا توسط عموم مردم مورد پذیرش واقع نشد، لیکن به مرور زمان و با افزایش اعتمادی که بوجود آمد، قیمت آن افزایش یافت و امروزه تبدیل به یکی از قدرتمندترین ارزهای جهان شده است.

گسترش کاربرد رمزارزها در تاریخچه رمزارزها سایر حوزه‌ها
بیتکوین مشهورترین و با ارزش‌ترین رمزارز است که پس از به وجود آمدن آن، رمزارزهای دیگر نیز پدید آمدند که هریک ویژگی‌های منحصر به فرد خود را داشتند. به عنوان مثال، رمزارز اتریوم که از لحاظ فناوری نسبت به بیتکوین پیشرفته‌تر است، در سال ۲۰۱۳ توسط ویتالیک بوترین عرضه شد. با آمدن اتریوم مفاهیم جدیدی مثل قراردادهای هوشمند (Smart contracts) و سازمان‌های خود انتظام (DAO) در دنیای رمزارزها مطرح شد. در ادامه رمزارزهای دیگری همچون بیتکوین کش،کاردانو، لایت کوین، ریپل، لومن، مونرو، زی کش، بایننس کوین و صدها رمزارز دیگر به وجود آمد. هر یک از این رمزارزها کاربردها و ویژگی‌های خاصی دارند که باعث شده در صنایع مختلف استفاده شوند. بعضی از رمزارزها مانند تتر، به دلیل پایداری که نسبت به ارزهای رایج دارند برای حفظ ارزش پول استفاده می‌شورند ولی تاریخچه رمزارزها قیمت برخی دیگر ارز رمزارزها مانند بازار سهام در نوسان است و می‌توانند به عنوان ابزاری برای سرمایه گذاری مورد استفاده قرارگیرند. باید توجه داشت که خرید و فروش رمزارزهایی که قیمت آن‌ها نوسان زیادی دارد، امری پر ریسک است و معامله کننده پیش از هر چیز، به کسب دانش کافی در این زمینه نیاز دارد.

تاریخچه پول و ارزهای دیجیتال

تاریخچه پول و ارزهای دیجیتال؛ پول تاریخچه رمزارزها یکی از قدیمی ترین و مهم ترین اختراعات بشر در تاریخ هست که از هزاران سال پیش به عنوان نوعی ارزش و اعتبار برای دارندگان آن به شمار می اومده. بطور کلی، پول چیزی است که در طول زمان ارزش خود را حفظ میکنه و می توان آن را به سادگی با توجه ارزش آن از دیگران در قبال فروش کالا یا انجام کاری قبول کرد. پول، معامله بین افراد را راحت کرده و به آنها این امکان را داده که هر چیزی که خواستن را بدست بیارن.

مردم برای رفع نیاز های خود قبل از اختراع پول مبادله کالا به کالا انجام میدادن و به چیزی که میخاستن میرسیدن. ولی بعد از اختراع پول برای اینکه چیزی را بخرند از پول استفاده کردن و فروشنده با گفتن تعداد یا یک مبلغی کالای خود را به خریدار میفروخت و همین مراحل ادامه پیدا میکرد. در این مقاله مروری خواهیم داشت بر تاریخچه پول و نحوه پیدایش ارزهای دیجیتال. بنابراین این مقاله رو تا انتها بخونین و با این موضوع آشنایی پیدا کنین.

بررسی تاریخچه پول در طول تاریخ

همه ما این رو میدونیم که تغییرات روزمره زندگی ما دامن گیر پول هم بوده و همیشه بشر از یک نوع پول برای داد و ستد استفاده نمیکرده. در عصر کشاورزی و دوره ای که بیشتر امور مردم با کشاورزی و دامداری میگذشت، پول هم شکلی از همون محصولات تولیدی اون ها بود. بعدها با صنعتی شدن دنیای ما و ورود به عصر صنعت شکل پول کم کم تغییر کرده و امروزه هم ما با انواع مختلفی از پول در جامعه سروکار داریم. در ادامه تاریخچه پول انواع پول رو برای شما توضیح خواهیم داد.

کالا به عنوان پول

تاریخچه پول و ارزهای دیجیتال

مبادله کالا به کالا یکی از راه های تامین نیاز بشر بدر قدیم بوده، اما این روش معامله مشکلاتی مانند دشواری حمل و نقل کالاها، عدم پس انداز و ذخیره مالی و عدم قیمت گذاری مناسب و واقعی رو در قدیم داشته و همین باعث شده که مردم برای معاملات خود یک ابزار دیگری به عنوان پول ابداع کنند که باتوجه به منطقه جغرافیایی این ابداع متفاوت بود به عنوان مثال در قبایل امریکا از مهره هایی که از صدف درست شده و در ویریجینا از توتون و سیگار برای خرید و فروش و دادستد استفاده می کردند و در بعضی از کشور ها از نقره، آهن،طلا و مس استفاده میشد.

ضرب سکه

تاریخچه پول و ارزهای دیجیتال

با توجه به اینکه معامله از طریق کالا مشکلاتی به همراه داشت. باعث شد که مردم برای دادستد ابزار دیگری ابداع کنن و به معامله با سکه طلا و نقره پرداختن و با ضرب سکه های مختلف با توجه به جنس سکه ارزش گذاری کرده و اقدام به معامله کردن. سکه نام دستگاهی آهنی بود که برای مهر زدن استفاده میشد بعد ها از آن برای نام پول های فلزی بکار برده شد. استفاده از سکه طلا و نقره در مبادله ها تحول بزرگی در دادستد ایجاد کرد و یکی از مهم ترین مزایای سکه ها کمیاب بودن و اینکه استخراج آن اسان نبوده و این باعث ارزشمند تر شدن آن سکه میشد. براساس تاریخ و به گفته مورخان اختراع سکه از سده هفتم پیش از میلاد در کشور لیدی آغاز شده و برخی نیز اظهار دارند که ضرب سکه مربوط به 3 هزار سال قبل از میلاد انجام شده است و برای سالیان زیادی به عنوان پول در بین مردم برای معامله استفاده شد.

پول فیات و اسکناس کاغذی

پول فیات و اسکناس کاغذی

بعد از مدتی استفاده از سکه محبوبیت خودش رو در بین مردم از دست داد و پول کاغذی جایگزین آن شد و در معاملات و مبادلات نقش موثری ایجاد کرد و موجب گسترش حرفه صرافی های مختلفی در این زمینه شد. این کار باعث شد تجار با انتقال پول های یک کشور به کشور دیگه موجب دادستد بهتر، نشر پول کاغذی و تشکیل بانک های امروزی باشن.

امروزه پول یکی از مهمترین ابزار های جامعه است به همین ترتیب حکومت ها و دولت ها برای راحتی خرید و فروش کالا اقدام به تولید پول فیات با پشتوانه بانک ها کردن. پول کاغذی بر خلاف سکه کمیاب نیست و به راحتی توسط دولت ها میشه پول کاغذی چاپ کرد. پول فیات یا پول کاغذی برای اولین بار در قرن دهم میلادی در چین رایج شد و در قرن هفدهم در اروپا و بعد از آن در آمریکا استفاده شد.

تاریخچه اسکناس در ایران

اسکناس در زبان فرانسه Assignas نامیده میشه که به معنی پرداخت پول از طرف دولت است. این کلمه در زمان حکومت فتحعلی شاه قاجار در ایران رواج پیدا کرد. قدیمی ترین اسکناس شناخته شده در ایران، اسکانس یک درهمی بود که روی آن لا اله الا الله و محمد رسول الله نوشته بود و در زمان فرمان روایی کی تون مغول در سال 721 هجری قمری در تبریز چاپ شده بود

پول الکترنیکی

تاریخچه پول

با گسترده شدن شبکه بانک ها و تکنولوژی پول های الکترونیکی به وجود اومدن. پول الکترونیکی یا پول دیجیتالی، پولی هست که قابل لمس نیست و ارزش پول های الکترنیکی از طرف دولت ها منتشر شده و در یک کیف پول یا وسیله الکترنیکی ذخیره می شه. پول الکترونیکی توسط مصرف کننده و مشتری خریداری شده و هر بار که مستقیم به دستگاه های الکترونیکی متصل میشه از طریق پایانه ی فروش و یا از شبکه های رایانه ای همانند اینترنت خریدی رو انجام میده، از موجودی اون کم میشه. از مزایای پول الکترونیکی میشه به امنیت و جلوگیری از کلاهبرداری، راحتی پرداخت و سرعت عمل زیاد اشاره کرد.

ویژگی های پول

کالا یا هر چیزی که به عنوان پول به شمار میره، باید یک سری ویزگی هایی داشته باشه که ما قصد داریم در ادامه مهمترین ویژگی های پول رو برای شما عنوان کنیم.

• مورد پذیرش بودن توسط عموم افراد جامعه

• قابلیت شمارش داشتن

• غیر قابل جعل بودن

• قابلیت ذخیره کردن

ظهور ارز های دیجیتال

ظهور ارز های دیجیتال

ارز های دیجیتال را می توان شکل و نوع کاملا جدید و نوپایی از پول دونست که امروزه بین مردم محبوب شدن. ارزهای دیجیتال پول فیزیکی نیستن و قابلیت لمس ندارن و تنها با استفاده از رایانه و کیف پول های الکترونیکی قابلیت دسترسی دارن. رمزارز یا همان ارز دیجیتال یکی از انواع ارزهای مجازی که از فناوری رمزنگاری پیروی میکنه و معمولا به صورت غیر متمرکز اداره می شه.

برای نخستین بار در دهه 90 میلادی، فناوری بلاک چین معرفی شد و در سال 2009 پس از وقوع بحران عظیم اقتصادی در جهان، ارزدیجیتال غیر متمرکز بیتکوین بر پایه بلاک چین توسط فردی ناشناس بنام ساتوشی ناکاموتا معرفی شد. هویت این شخص مشخص نیست و نهاد های زیادی برای شناسایی این فرد اقدام کردن ولی هیچ نتیجه بدست نیاوردن. در اینجا توصیه میکنیم برای اینکه اطلاعات بیشتری در مورد اصطلاحاتی همچون بلاک چین یا ارز دیجیتال غیر متمرکز یا متمرکز و . مقاله اصطلاحات رایج بازار ارزهای دیجیتال رو که در سایت ایران بایننس موجود هست رو مطالعه کنین.

امینت بیتکوین توسط الگریتم های رمزنگاری شده تامین میشه و بر اساس الگوریتم ها، مقدار تولید مشخص و محدودی داره. هدف ساتوشی ناکوموتا از این کار جلوگیری تاریخچه رمزارزها از چاپ بی رویه پول توسط دولت ها و همچنین ایجاد اعتماد بوده است. بیتکوین در زمان پیداش خودش ارزش چندانی نداشت و عموم مردم آن را قبول نداشتن و در طی زمان با افزایش اعتماد و اقدام به خرید بیتکوین، قیمت آن افزایش و امروزه تبدیل به یک از با ارزشمند ترین ارز های جهان شده است.

ویژگی های ارزهای دیجیتال

از ارزهای دیجیتال هم مانند ارزهای فیات میشه برای خرید و فروش کالا یا هرچیزی که برای آن باید مبلغی را پرداخت کرد استفاده کرد. ارزهای دیجیتال تمامی خصوصیات و ویژگی های ارزهای فیزیکی رو دارن و از اون ها میشه در هر زمانی بدون محدویت زمانی و مکانی استفاده کرد و برای انجام تراکنش نیاز به وجود هیچ واسطه ای ندارن و در سریع ترین زمان و با هزینه کارمزد کمتری تراکنش انجام میشه. تراکنش هایی که توسط ارزهای دیجیتال انجام میشن در شبکه به طور دقیق ثبت شده و از مهمترین ویژگی های ارزهای دیجیتال میشه به نبود هیچ نظارتی بر روی اونها توسط سازمان ها و دولت ها اشاره کرد.

بیتکوین و سایر ارزهای دیجیتال

تاریخچه ارزهای دیجیتال

خیلی از مردم با شنیدن اسم ارزهای دیجیتال اولین کلمه ای که به ذهنشون میرسه بیتکوین هست. ایده و ارز بیتکوین در سال 2009 توسط ساتوشی ناکاموتا پیاده سازی شد. ارزدیجیتال بیت کوین از ویژگی های منحصر به فردی برخوردار هستش که باعث متمایز شدن این ارز از سایر رمزارز ها شده است. از راه اندازی بیتکوین حدود 11 سال گذشته و هدف اصلی بیت کوین خذف واسطه ها از تراکنش های مالی بوده.

بیتکوین تحت نظارت هیچ سازمان یا نهادی کنترل نمیشه و به صورت کاملا غیر متمرکز اداره می شه. علاوه بر بیت کوین سایر ارز ها هم هستن و به آن ها آلت کوین گفته می شود. هر کدام از آلت کوین یک سری ویژگی هایی داشته و عملکرد های بخصوصی دارن. یکی از علت های به وجود امدن آلت کوین ها گرفتن جایگاه بیتکوین است. اصطلاح آلت کوین رو به هر ارزی که بعد از بیت کوین معرفی شده باشه میگن. هدف آلت کوین ها بهبود نقص های بیتکوین نظیر سرعت تراکنش ها و کارمز پایین تر بوده و با توجه به مقصود توسعه دهنده و ارائه دهنده الت کوین اهداف متفاوتی دارن. ارزش بازار الت کوین ها بر اساس کوین مارکت کپ آن در زمان نوشتن مقاله نزدیک 1 ترلیون دلار است

بهترین آلت کوین های بازار

بهترین آلت کوین های بازار

اتریوم ETH

اتریوم یک پلتفرم غیر متمرکز با استفاده از قرارداد هوشمند هستش. اسمارت کانترکت یا قرارداد هوشمند مفهوم تازه ای نیست و راه اندازی آن به سال 1990بر میگرده. اتریوم امکان ساخت و تنظیم قرارداد های هوشمند رو اسان کرده و به همین دلیل کاربران اون به شدت افزایش یافته و یکی از دلایل موفقیت اتریوم در مقایسه با سایر آلت کوین تمرکز روی مبحث قرارداد های هوشمند هستش. اسمارت کانترکت های زیادی هستن که میشه با ان ها قرارداد هوشمند ساخت ولی اتریوم در این زمینه بهترین و بزرگ ترین محسوب میشه.

ریپل XRP

ریپل یکی از اولین الت کوین های ایجاد شده است که همیشه جزو برترین ها بوده و توسط بانکها و موسسات مالی برای تسویه معاملات سریع تر و مطمئن تر استفاده می شه. به لطف ریپل تبادل مالی بین المللی به جای چند روز، تنها در چند ثانیه انجام می شه. ریپل بر خلاف سایر سیستم های ارزها از فناوری بلاکچین به صورت متمرکزاستفاده میکنه.

لایت کوین LTC

لایت کوین یک شاخه از بیت کوین محسوب میشه و اگر بیتکوین را به عنوان طلا دیجیتالی در نظر بگیریم، لایت کوین هم نقره دیجیتالی به حساب می آید هدف از توسعه لایت کوین، ساده کردن چرخه استخراج و بالا بردن سرعت پردازش تراکنش ها است. ماین کردن این ارز برخلاف لاین کوین به قدرت و برق زیادی برای استخراج نیاز ندارد.

در این مقاله مختصری از تاریخچه پول و ارزهای دیجیتال رو برای شما توضیح دادیم. در کل پول یکی از اصلی ترین و کارامد ترین ابداع بشر بوده و در طول تاریخ اتفاق های زیاد از طریق پول افتاده و برای جامعه تاثیر زیادی گذاشته است. شکل پول هم در طول تاریخ به مراتب تغییر کرده و از تاریخچه رمزارزها مبادله و دادستد از طریق کالا و محصولات کشاورزی و دامی به پول الکترونیکی و ارزدیجیتالی رسیده است.

در حال حاضر پول های الکترونیکی بیشتر استفاده شده و در حال انتقال به طرف ارزهای دیجیتالی هست. ارزهای دیجیتالی به تازگی در جهان سرو صدا کرده و در حال فراگیری است و در اینده نیز به عنوان پول رایج استفاده میشه.

رمز ارز (Cryptocurrency)

رمزارز نوعی پول دیجیتال و یا دارایی دیجیتال است که به عنوان واسطه مبادله کارکرد دارد و برای تأمین امنیت تراکنش‌های مالی، تأیید انتقال دارایی‌ها و کنترل ایجاد واحدهای جدید از روش رمزنگاری استفاده می‌کند. رمزارزها بر خلاف ارزهای دیجیتال بانک مرکزی از سیستم کنترلی غیرمتمرکز استفاده می‌کنند.

تعریف به حد

رمزارز از انواع دیگر پول دیجیتال از جمله پول الکترونیک متفاوت است.

وجوه افتراق یا شقوق مختلف

رمزارز و پول الکترونیک هر چند هر دو ماهیت دیجیتالی دارند اما تفاوت‌های زیادی با یکدیگر دارند. پول الکترونیک در واقع وجه الکترونیک ارزهای رسمی فیات نظیر دلار، یورو یا یوان است و معمولا توسط سیستم‌های بانک مرکزی کنترل می‌شود و از مقررات FATF متابعت می‌کند. در نتیجه هویت افراد در نقل و انتقالات مالی احراز می‌شود. این در حالی است که رمزارزها نماینده هیچ پول و یا ارز فیزیکی نیستند و ارزش و اعتبار خود را از عرضه و تقاضا و همچنین از اعتمادی که در سیستم وجود دارد، می‌گیرند و می‌توانند به صورت کاملاً ناشناس ردوبدل شوند.

فهرست مطالب

محتویات

تاریخچه [ ویرایش | ویرایش مبدأ ]

در سال ۱۹۸۳، رمزنگار آمریکایی دیوید چام ایده یک پول الکترونیکی رمزنگاری‌شده ناشناسی را که «ای‌کش» نامیده می‌شد را متصور شد. در سال ۱۹۹۵ او آن را از طریق دیجی‌کش پیاده‌سازی کرد که یک شکل ابتدایی از پرداخت‌های الکترونیکی رمزنگاری‌شده بود که برای برداشت پول از بانک و ارسال به گیرنده، به نرم‌افزار کاربر و همچنین تعیین کلیدهای اختصاصی نیاز داشت. طرح پیشنهادی چام به کاربران این امکان را می‌داد تا بتوانند از یک بانک، ارز دیجیتالی به دست بیاورند و آن را به روشی خرج کنند که توسط هیچ بانک، نهاد یا شخص ثالثی قابل ردیابی نباشد.

در سال ۱۹۹۶، محققان آژانس امنیت ملی آمریکا مقاله‌ای با عنوان «چگونه یک ضرابخانه ایجاد کنیم: پول الکترونیکی رمزنگاری‌شده ناشناس» نوشتند و در آن یک سیستم رمزارز را توصیف کردند. این مقاله نخستین بار در فهرست پستی دانشگاه ام‌آی‌تی و بعدها در سال ۱۹۹۷، در مجله حقوقی آمریکا منتشر شد.

در سال ۱۹۹۸، «وی دای» در مقاله‌ای مفهوم «B-money» را توضیح داد و آن را با عنوان یک سیستم پول الکترونیک توزیع‌شده ناشناس تعریف کرد. اندکی پس از آن، نیک زابو «بیت‌گولد» را ترسیم کرد. مانند بیت‌کوین و سایر رمزارزهایی که به دنبال آن آمدند، بیت‌گولد به‌عنوان یک سیستم ارزی الکترونیک توصیف شد که برای تکمیل وظایف اثبات کار با راهکارهایی که به‌صورت رمزنگاری‌شده در کنار هم قرار گرفته و منتشر شدند نیاز به کاربرانی داشت. بعدها یک سیستم ارزی مبتنی بر یک اثبات کار قابل استفاده مجدد توسط هال فینی که از کار «وی دای» و «زابو» پیروی می‌کرد، ایجاد شد.

بیت‌کوین، اولین رمزارز غیرمتمرکز، در سال ۲۰۰۹ توسط توسعه‌دهنده‌ای با نام مستعار ساتوشی ناکاموتو ایجاد شد که همه شرایط لازم برای فراگیر شدن و مورد پذیرش واقع شدن را داشت و مسائل و مشکلات تلاش‌های پیشین در این زمینه را برطرف کرده بود. این رمزارز از الگوریتم SHA-256، یک تابع هش رمزنگاری‌شده به‌عنوان اثبات کار استفاده کرد. در آوریل سال 2011، «نام‌کوین» در نتیجه تلاشی برای تشکیل یک DNS غیرمتمرکز ایجاد شد. کمی پس از آن، در اکتبر سال ۲۰۱۱، «لایت‌کوین» منتشر شد. این نخستین رمزارزی بود که به جای SHA-256 از الگوریتم اسکریپت به‌عنوان تابع هش خود استفاده کرد.«پیرکوین» دیگر رمزارزی بود که برای نخستین بار از ترکیب اثبات کار/اثبات سهام تاریخچه رمزارزها استفاده کرد.

ویژگی‌های رمزارز [ ویرایش | ویرایش مبدأ ]

طبق گفته جان لانسکی، یک رمزارز، سیستمی است که شش شرط را رعایت می‌کند:

1. سیستم نیازی به یک مرجع مرکزی ندارد، وضعیت آن از طریق اجماع توزیع شده حفظ می‌شود.

2. سیستم یک نمای کلی را نسبت به واحدهای رمزارز و مالکیت آن‌ها حفظ می‌کند.

3. سیستم تعیین می‌کند که آیا واحدهای رمزارز جدید می‌تواند ایجاد شود یا خیر. اگر واحدهای رمزارز جدید می‌تواند ایجاد شود، سیستم موقعیت منشأ آن‌ها و چگونگی تعیین مالکیت این واحدهای جدید را تعریف می‌کند.

4. مالکیت واحدهای رمزارز منحصراً می‌تواند به صورت رمزنگاری‌شده اثبات شود.

5. سیستم به تراکنش‌ها این امکان را می‌دهد که طوری انجام شوند که در آن‌ها مالکیت واحدهای رمزارز تغییر پیدا کند. بیانیه یک تراکنش می‌تواند صرفاً توسط یک نهاد که مالکیت فعلی این واحدها را اثبات می‌کند صادر شود. اگر دو دستورالعمل متفاوت برای تغییر مالکیت واحدهای رمزنگاری‌شده مشابه به طور همزمان وارد شوند، سیستم حداکثر یکی از آن‌ها را انجام می‌دهد.

انواع رمزارز [ ویرایش | ویرایش مبدأ ]

بلاکچین اجازه ایجاد سه نوع اصلی رمزارز را فراهم می‌کند؛ بیت کوین، آلت‌کوین و توکن.

بیت‌کوین یک رمزارز عمومی است و یک شبکه برای پرداخت‌های مستقیم و بدون واسطه است که توسط هیچ دولت و یا بانک مرکزی پشتیبانی نمی‌شود.

بیش از هزار آلت‌کوین وجود دارد. اکثر آلت‌کوین‌ها صرفاً جایگزین نسخه‌های بیت‌کوین با تغییرات کم هستند. به این ترتیب آن‌ها «آلت‌کوین» نام گرفته است. البته درک این نکته مهم است که همه آلت‌کوین‌ها صرفا نسخه‌های جایگزین بیت‌کوین نیستند. بعضی از آن‌ها بسیار نسبت به بیت‌کوین متفاوت هستند و اهداف و مقاصد بسیار متفاوتی دارند. بعضی از آلت‌کوین‌ها از الگوریتم‌های متفاوتی نسبت به بیت‌کوین استفاده می‌کنند. به عنوان مثال، فاکتوم که یک آلت‌کوین است که از PoS (اثبات سهام) استفاده می‌کند.

در مقایسه با دو نوع دیگر رمزارز، آن‌ها کاملاً منحصر به فرد هستند به این دلیل که آن‌ها بلاکچین خاص خود را ندارند. آن‌ها در نرم‌افزارهای غیرمتمرکز (DApps) استفاده می‌شوند؛ این‌ها نرم‌افزارهایی هستند که بر روی بلاکچین‌های اتریوم و نئو ساخته می‌شوند. DApps برای استفاده تاریخچه رمزارزها از قراردادهای هوشمند ساخته می‌شوند، برای همین از توکن‌ها استفاده می‌کنند. توکن‌ها همیشه قیمتی دارند که با آن می‌توانند به فروش بروند، به این دلیل که بعضی از افراد آن‌ها را می‌خرند. بعضی از افراد توکن‌ها را به جای خرید آن‌ها جهت استفاده در DApps آن‌ها را می‌خرند تا بعدها با یک قیمت بالاتر به فروش رسانند. تراکنش توکنی از طریق نودهای موجود در بلاکچین اتریوم یا نئو بررسی می‌شود. این بدان معناست که کارمزد تراکنش همچنان به صورت اتر یا نئو و نه به صورت توکن پرداخت می‌شود.

استخراج رمزارزها [ ویرایش | ویرایش مبدأ ]

فرایند تولید رمزارز، «معدن‌کاوی» یا «استخراج» نام دارد، اما این تصور که این معدن‌کاوی شامل کلنگ زدن، کندن تونل‌های زیرزمینی و به دست آوردن فلزات گران‌بهاست، اشتباه است. تنها ابزارهایی که برای این معدن‌کاوی یا استخراج مورد نیاز است، کامپیوترهایی قدرتمند، تعدادی نرم‌افزار تخصصی و یک اینترنت پرسرعت است. قلب همه ارزهای رمزنگاری‌شده مبتنی بر اثبات کار، یک دفتر کل دیجیتال است که بلاکچین نام دارد. کامپیوترها در شبکه ارزهای رمزنگاری‌شده به‌طور مستمر در مسابقه‌ای برای به‌روزرسانی بلاکچین با یکدیگر رقابت می‌کنند. این مسابقه شامل یک فرایند جست‌وجوی فراگیر پرزحمت و پراشتباه در کامپیوترهایی است که به‌سادگی امضای رمزنگاری‌شده را حدس می‌زنند، یا هش می‌کنند تا سوابق جدیدترین تراکنش‌های ارز به علاوه راه‌حل اثبات کار و امضا برای بلوک‌های قبلی را با هم ترکیب کنند. وقتی یک بلوک جدید ايجاد شد، به بلاکچین اضافه می‌شود و مسابقه برای پیدا کردن هش جدید از نو آغاز می‌شود.

در واقع بلاکچین خودبه‌خود ایجاد نمی‌شود و وابسته به قدرت پردازش کامپیوتری است تا بلوک‌های جدید را به زنجیره اضافه و کارایی سیستم را حفظ کند. هدف اصلی استخراج همین است. بیت‌کوین‌ها پاداش ماینرهایی است که یا بلوک‌های جدید خلق می‌کنند یا اطلاعات تراکنش‌ها را در بلاکچین درج می‌کنند. برای اینکه فردی ماینر بشود و کار استخراج رمزارز را انجام دهد، باید به بلاکچین بپیوندد و به نودهای دیگر متصل شود. پس از برقراری ارتباط کامل، ماینر باید شش وظیفه زیر را انجام دهد:

۱) بر تراکنش‌ها نظارت کند.

۲) بر فرایند ایجاد بلوک‌های جدید نظارت و از بلاکچین نگهداری کند. اگر بلوک جدیدی ایجاد شود، ماینر باید آن را اعتبارسنجی کند.

۳) ماینر بر مبنای تراکنش‌هایی که مشاهده کرده است، بلوك معتبر جدیدی تشکیل می‌دهد.

۴) یک نانس پیدا کند تا بلوک را معتبر کند (نانس عددی اختیاری است که فقط یک بار می‌توان از آن استفاده کرد).

۵) امیدوار باشد همه افراد حاضر در شبکه بلاکچین بلوك جدید را بپذیرند.

۶) سود کسب کند، اگر همه بلوك جدید را بپذیرند، ماینر به تناسب پاداش می‌گیرد.

ماینرها باید بلوک‌های جدید را اعتبارسنجی کنند (ورود بلوک‌های جدید به معنای ورود تراکنش‌های جدید به شبکه است). این کار حیاتی‌ترین کار در زمینه برقراری گردش رمزارز است. ماینرها در عین حال باید بلوك جدید خلق کنند که فعالیتی فوق‌العاده رقابتی است. ماینرها برای به‌دست آوردن بلوک‌ها با هم رقابت می‌کنند. این بخش برای سرپا نگه داشتن سیستم یک رمزارز ضروری نیست، اما نقش مشوقی را دارد که ماینرها را تشویق می‌کند كه بخش اعتبارسنجی را انجام دهند.

چه روش‌های رمزنگاری در رمزارزها استفاده می‌شود؟ [ ویرایش | ویرایش مبدأ ]

روش‌های متعددی جهت رمزنگاری در رمزارزها مورد استفاده قرار می‌گیرد. اولین مورد، الگوریتم رمزنگاری متقارن است. در این الگوریتم از کلید مخفی یکسان در رمزگذاری پیام خام در مبدأ، سپس انتقال پیام رمزگذاری شده به گیرنده و در نهایت رمزگشایی پیام در مقصد، استفاده می‌کند.

دومین روش، الگوریتم رمزنگاری نامتقارن است که از دو کلید متفاوت – عمومی و خصوصی – جهت رمزگذاری و رمزگشایی داده‌ها استفاده می‌کند. کلید عمومی می‌تواند به صورت علنی منتشر شود، مانند آدرس گیرنده وجه، در حالی که کلید خصوصی تنها برای مالک مشخص می‌شود. در این روش، یک شخص می‌تواند پیامی را با استفاده از کلید عمومی گیرنده رمزگذاری کند، اما این پیام تنها توسط گیرنده کلید خصوصی رمزگشایی می‌شود.

سومین روش رمزنگاری هشینگ است که جهت بررسی صحت داده‌های تراکنش‌های موجود در شبکه مورد استفاده قرار می‌گیرد. این نوع رمزنگاری ساختار داده‌های بلاکچین را حفظ می‌کند، آدرس‌های حساب افراد را به صورت رمز در می‌آورد، بخشی از فرآیند یکپارچه تراکنش‌هایی است که بین حساب‌ها صورت می‌گیرد و همچنین استخراج بلوک را ممکن می‌سازد.

معروف‌ترین رمزارزها در جهان [ ویرایش | ویرایش مبدأ ]

پس از موفقیت بیت‌کوین، صدها رمزارز دیگر نیز به بازار معرفی شدند. در زیر ۱۰ رمزارز مطرح دنیا ارائه شده است. حجم بازار هر یک از این رمزارزها شاخصی بوده است که در این دسته‌بندی مورد توجه قرار گرفته است. با توجه متغیر بودن ارزش رمزارزها، حجم بازار آن‌ها نیز به‌صورت لحظه‌ای در حال تغییر است و به همین دلیل از ذکر حجم بازار خودداری شده است. لذا دسته‌بندی زیر را نمی‌توان قطعی فرض کرد. هر چند که بیت‌کوین، اتریوم، ریپل و بیت‌کوین‌کش در طول چند سال گذشته تقریباً همواره جزو ۴ رمزارز برتر به لحاظ حجم بازار و ارزش بوده‌اند.

وضعیت قانونی رمزارزها در جهان [ ویرایش | ویرایش مبدأ ]

رمزارزها تطابق دقیقی با تعریف پول چه در گذشته و چه در حال ندارد. هر چیزی که هست فعلاً در هاله‌ای از ابهام قرار دارد، همانگونه که در قضاوت‌های مقامات دولتی نیز، این ابهام وجود دارد. سازمان‌های متنوع دولتی در حوزه قانون‌گذاری در سراسر جهان، در نوع مواجهه‌شان با رمزارزها، تکامل پیدا کرده‌اند و این روند همچنان ادامه دارد. این تکامل یک پذیرش در حال رشد با سرعت کم را نشان می‌دهد. به هر حال نگرانی‌هایی در مورد اطمینان یافتن از این موضوع که ارز رمزنگاری‌شده از موقعیت مناسبی به‌عنوان ارز، کالا و یا دارایی برخوردار است وجود دارد.

سازمان خدمات درآمد داخلی (IRS) ایالات متحده آمریکا در سال ۲۰۱۴، با صدور اطلاعیه‌ای رسمی وضعیت قانونی رمزارزها را روشن کرد. اداره مالیات به این نتیجه رسید که رمزارزها در حقیقت ارز نیستند، اما «دارایی» به حساب می‌آیند. فروش رمزارزها مانند فروش هر دارایی دیگری مشمول مالیات قرار گرفت (برای مثال شبیه سهام شرکتی). این موضوع به‌سادگی تصمیم‌گیری درباره اینکه چگونه یک رمزارز غیرمتمرکز ممکن است در سیاست‌های مالی دولتی گنجانده شود را آسان کرد و در عوض آن را به‌عنوان یک ابزار مالی دیجیتال غیرعادی طبقه‌بندی کرد. در حال حاضر، این موضوع در آمریکا حل‌وفصل شده است. رمزارزها نه‌تنها قانونی هستند بلکه مشمول مالیات هم می‌شوند. آن‌ها پول رایج قانونی نیستند اما می‌توانند به‌عنوان پول استفاده شوند.

با این وجود، دیگر کشورها به نتایج متفاوتی دست یافته‌اند. در سپتامبر سال ۲۰۱۴ HMRC [۱] که یک نهاد مرتبط با مالیات در انگلستان است، تعیین کرد که برای مالیات شرکتی، بیت‌کوین یک ارز در نظر گرفته می‌شود. بنابراین، آن‌ها این استدلال را آوردند که هیچ قانون ویژه‌ای در این خصوص لازم نیست و هر سود و زیانی که مبتنی بر تبادل ارز باشد به طور طبیعی مشمول مالیات می‌شود. این رویه جدید همچنین شامل مالیات بر درآمد استاندارد و نیز مالیات بر سود سرمایه نیز می‌شود.HMRC پاسخ به این پرسش که نحوه جمع‌آوری مالیات بر ارزش افزوده (مالیات فروش) برای خرید بیت‌کوین به چه نحوی است را به بعد موکول و آن را منوط به تصمیم‌گیری اتحادیه اروپا دانست، اما به این موضوع توجه کرد که خرید کالاها با بیت‌کوین، به طور طبیعی مشمول دریافت مالیات بر ارزش افزوده برابر با ارزش پوند می‌شوند.

در اکتبر سال ۲۰۱۵ دیوان دادگستری اروپا این استدلال را پذیرفت و اعلام کرد که خرید بیت‌کوین و تبادل آن مشمول مالیات نیستند، زیرا ماهیت آن‌ها به ارز، اسکناس و سکه که به‌عنوان پول رایج قانونی استفاده می‌شوند، شباهت دارد. این منطق اساساً متفاوت با دیدگاه‌های مقامات آمریکایی بود.

در سایر کشورها این مسائل باز هم متفاوت است. آرژانتین، بنگلادش، بولیوی، اکوادور، اندونزی، تایلند و ویتنام برخی از جنبه‌های رمزارزها را غیرقانونی اعلام کرده‌اند. در چین، بیت‌کوین بسیار مشهور است اما مقامات دولتی، نهادهای مالی را از انتقال سرمایه به تجارت‌هایی که شامل بیت‌کوین می‌شوند، منع کرده‌اند. این موضوع رمزارزها را ممنوع نمی‌کند اما کاربردشان را سخت‌تر می‌کند.

به طور کلی روند پذیرش رمزارزها در کشورهای مختلف رو به افزایش اما کند است.

ارزش رمزارزها [ ویرایش | ویرایش مبدأ ]

از سال ۲۰۱۳ تا سال ۲۰۱۷، بازار رمزارز رشد پایداری را به نمایش گذاشت. یک مطالعه در سال ۲۰۱۷ توسط پژوهشگران در دانشگاه «لندن سیتی» که وضعیت ۱/۴۶۹ رمزارز را بین آوریل سال ۲۰۱۳ تا ژوئن سال ۲۰۱۷ تجزیه و تحلیل کرده بود به این نتیجه رسید که در طول این دوره زمانی، بازار رمزارز با پیدایش و ناپدید شدن مداوم کوین‌ها، یک افزایش تصاعدی در ارزش بازار به دست آورده است.

سال ۲۰۱۷، تا حد زیادی به لطف رونق ICO (عرضه اولیه سکه) سالی بسیار مهم برای بازار رمزارز بود و حجم بازار آن‌ها تا بیش از ٪۳۳۰۰ رشد داشت. به عبارت دیگر حجم بازار رمزارزها از حدود ۱۸ میلیارد دلار در ماه‌های ابتدایی سال۲۰۱۷ به ۶۱۳ میلیارد دلار در پایان سال رسید. بیت‌کوین، قدرتمندترین رمزارز بازار، در دسامبر سال ۲۰۱۷ با قیمت ۱۹/۷۸۳ دلار و با حجم بازار بیش از ۳۱۹ میلیارد دلار به اوج بهای خود رسید.

علی‌رغم این که ICOها و تبلیغات مروج آن‌ها در تعدادی از حوزه‌های قضایی و پلتفرم‌ها در سال ۲۰۱۷ ممنوع اعلام شده بود، حجم بازار رمزارزها هم چنان به رشد خود ادامه داد تا این که به رکورد ۸۳۵ میلیارد دلار در اولین هفته ژانویه سال ۲۰۱۸ دست یافت. با این حال، این رقم خیلی زود کاهش پیدا کرد.

اوایل سال ۲۰۱۸، شاهد یک حرکت نزولی در بازار بود، که با افزایش بررسی‌های دولتی بر ICOها و تجارت رمزارز در سراسر جهان همزمان بود. همچنین محدودیت‌هایی که فیس‌بوک، توییتر و گوگل بر تبلیغات مربوط به رمزارزها اعمال کردند از دلایل افت قیمت رمزارزها شد. حجم بازار بیت‌کوین از حدود ۲۹۰ میلیارد در اولین هفته ژانویه به ۱۱۱ میلیارد دلار در اول آوریل سال ۲۰۱۸ سقوط کرد و سایر رمزارزها نیز چنین سقوط قیمتی را تجربه کردند.

مطابق با اطلاعات سایت Coinmarketcap.com، در تاریخ دوم آوریل سال ۲۰۱۸ مجموع حجم بازار رمزارزها در حدود ۲۶۳ میلیارد دلار بود، ۱/۵۹۶ کوین مختلف ایجاد شده بود، بیت کوین ٪۴۵/۵ از کل بازار را با حجم بازار ۱۱۹/۵ میلیارد دلاری در اختیار گرفته بود. اتریوم با ارزش بازار ۳۸.۴۰۶.۶۰۲.۴۹۵ دلاری در رده دوم قرار داشت، پس از آن ریپل با ارزش بازار ۱۹.۵۶۹.۸۹۶.۰۳۹ دلاری، بیت‌کوین‌کش با ۱۱.۴۰۳.۶۹۰.۱۵۵ دلار و لایت کوین با ۶.۶۲۲.۷۹۲.۹۲۴ دلار در رده‌های بعدی قرار داشتند.

جستارهای وابسته

پانویس/ پاورقی



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.